Čitajući The Free Physics Textbook sa sajta MotionMountain našao sam na nekoliko  zanimljivih podataka o istoriji latinskog alfabeta.
Latinski alfabet je izveden iz etrurskog, koji je izveden iz grčkog.

Postoje dvije glavne forme latinskog alfabeta:
stara koja je korišćena od šestog vijeka p.n.e na dalje:
A B C D E F Z H I K L M N O P Q R S T V X
i klasična verzija korišćena od drugog vijeka p.n.e do jedanaestog vijeka n.e:
A B C D E F G H I K L M N O P Q R S T V X Y Z
Slovo G je dodato u trećem vijeku p.n.e od strane prvog Rimljanina koji je osnovao prvu privatnu školu. Zvao se Spirius Carvilius Ruga. Dodao je horizontalnu crtu na slovo C i zamijenio slovo Z, koje se više nije koristilo. U drugom vijeku p.n.e pošto su i Grčku uključili u svoje carstvo, Rimljani su uzeli od njih slova Y i Z zbog lakšeg pisanja grčkih riječi. Moderniji latinski alfabet je pretrpio par izmjena uvodeći slova W u jedanaestom vijeku n.e i slova U i J koja su korišćena za raspoznavanje riječi koje su počinjale sa U i I.  Ostatak se zadržao do sada. Mala slova su uvedena za vremena Karla Velikog (Charlemagne) zbog smanjenja trošova štampe na tada skupom papiru.